Serangan terhadap pelantikan Hannah Yeoh sebagai Menteri Wilayah Persekutuan bukan bermula daripada kebimbangan dasar. Ia bermula daripada keperluan politik untuk mencipta musuh. Bila tiada isu sebenar, Akta Pembaharuan Bandar dijadikan momokan. Nama Hannah dipetik seolah-olah seorang menteri boleh menghidupkan semula dasar nasional secara sendirian. Itu sama ada tidak faham cara kerajaan berfungsi atau sengaja memperbodohkan pembaca.

Dasar sebesar URA tidak ditentukan oleh seorang menteri, apatah lagi menteri wilayah. Ia berada pada aras kabinet di bawah Perdana Menteri. Kabinet yang sama telah pun meredakan isu tersebut. Menyambung URA kepada Hannah bukan hujah. Ia helah. Helah lama yang bergantung pada ketakutan dan salah maklumat.

Soalan sebenar bukan URA. Soalan sebenar ialah sama ada Wilayah Persekutuan mendapat menteri yang faham bandar dan berani turun padang. Di situ, Hannah bukan calon rawak. Beliau adalah Ahli Parlimen kawasan bandar yang lama berdepan isu perumahan, ruang hijau, warisan dan kesan pembangunan berlebihan. Ini rekod, bukan slogan.

Wilayah Persekutuan tidak perlukan drama ideologi. Ia perlukan pentadbiran yang boleh menyelesaikan masalah asas yang gagal diselesaikan bertahun-tahun. Jalan berlubang yang berulang. Longkang tersumbat yang jadi rutin. Kenderaan terbiar yang menyempitkan lorong. Projek perumahan yang tidak diselenggara. Penyambungan terakhir pengangkutan awam yang selalu tertangguh. Inilah medan kerja sebenar seorang Menteri Wilayah Persekutuan.

URA dijadikan simbol ketakutan kerana ia lebih mudah daripada membincangkan realiti sebenar tadbir urus bandar. Lebih mudah menakut-nakutkan rakyat dengan akronim daripada bercakap tentang kecekapan DBKL, penyelarasan agensi dan akauntabiliti perkhidmatan bandar. Lebih senang menyerang individu daripada mengakui masalah tadbir urus.

Isu seperti pilihan raya kerajaan tempatan pula sering dijadikan umpan emosi. Hakikatnya, ia memerlukan pindaan undang-undang dan konsensus persekutuan. Ia bukan janji peribadi seorang menteri. Menggambarkannya sebaliknya hanya menambah kabus, bukan pencerahan.

Pelantikan Hannah patut dinilai dengan satu ukuran sahaja. Adakah bandar berfungsi lebih baik atau tidak. Jika perkhidmatan asas dipercepat, jika koordinasi agensi menjadi kemas, jika komunikasi dengan warga kota lebih telus, maka jeritan awal akan mati sendiri. Jika gagal, kritikan wajar diterima.

Tetapi menyerang dengan naratif palsu sejak hari pertama bukan tanda keprihatinan. Ia tanda panik. Dan panik bukan dasar.

Oleh: Jeffri Saling

Jeffri Saling ialah seorang pengkritik politik yang tajam dan gemar menghuraikan politik Malaysia dengan penuh kecerdasan dan ketepatan. Ulasannya menggabungkan pandangan strategik dengan sindiran yang tajam, mendedahkan percanggahan, mengempiskan ego dan membongkar naratif yang tersusun rapi di seluruh lorong politik.